Park Planty w Krakowie, powstał w latach 1822–1830 na terenach, które wcześniej były miejscem fortyfikacji obronnych miasta. Idea utworzenia ogrodów miejskich na tych obszarach narodziła się w 1820 roku, a prace nad ich założeniem i utrzymaniem prowadził Feliks Radwański i po jego śmierci Florian Straszewski. Na terenie parku, który pierwotnie nazywano „miejskimi przechadzkami”, zasadzono liczne gatunki drzew i krzewów, stworzono trawniki, kwietniki oraz alejki spacerowe.

     Planty szybko stały się popularnym miejscem spacerów i spotkań towarzyskich. W 1871 roku powołano Komisję Plantacyjną, która zadbała o uporządkowanie parku oraz wprowadziła ozdobne elementy, takie jak pomniki. Podczas II wojny światowej park ucierpiał z powodu dewastacji, jednak po wojnie podjęto działania mające na celu jego odbudowę i rewitalizację. Projekt rewitalizacji Plant autorstwa profesora Janusza Bogdanowskiego został zrealizowany w latach 80. i 90. XX wieku i przywrócił parkowi jego dawny urok i wygląd.